I. Natuurlijk rubber
Waterabsorptie: De waterabsorptie van natuurlijk rubber varieert afhankelijk van de coagulatieconcentratie van latex, het type conserveermiddel en coagulatiemiddel, de wasdruk en de droogomstandigheden in het rubberproductieproces. Er zijn dus duidelijke verschillen in de waterabsorptie van verschillende productsoorten.
II. Styreen-butadieen-rubber
Wateropname: vergelijkbaar met natuurlijk rubber.
III. Butadieenrubber
Lage waterabsorptie: De waterabsorptie van butadieenrubber is lager dan die van styreenbutadieenrubber en natuurlijk rubber, waardoor butadieenrubber kan worden gebruikt voor het isoleren van elektrische draad en andere rubberproducten die waterbestendigheid nodig hebben.
IV. Butylrubber
Butylrubber heeft een zeer lage waterdoorlaatbaarheid, uitstekende waterbestendigheid bij algemene temperaturen en de waterabsorptiesnelheid bij kamertemperatuur is 10-15 keer lager dan bij andere rubbers. Deze uitstekende prestaties van butylrubber leveren een belangrijke bijdrage aan de elektrische isolatie. Butylrubber versterkt met roet en gevulkaniseerd met hars kan lage waterabsorptieprestaties verkrijgen bij hoge temperaturen en langdurige blootstelling. Om butylrubber langdurig aan water of hoge temperaturen te kunnen blootstellen, dienen in principe de volgende overwegingen te worden gemaakt:
1 moet het vulmiddel niet-hydrofiel en meta-elektrolytisch zijn.
2 moeten de in water oplosbare stoffen van het vulkanisatiesysteem zo min mogelijk zijn
3. De geselecteerde versterkende vulmiddel- en vulkanisatieomstandigheden moeten ervoor zorgen dat het gevulkaniseerde rubber een hoge elastische modulus en andere fysieke eigenschappen heeft.
V. Ethyleenpropyleenrubber
Heetwater- en waterdampbestendigheid. Ethyleenpropyleenrubber heeft een betere stoombestendigheid, zelfs beter dan zijn hittebestendigheid. De hogedruk-stoombestendigheid is beter dan butylrubber en algemeen rubber. Ethyleenpropyleenrubber heeft ook een betere weerstand tegen heet water, maar hangt nauw samen met het gebruikte vulkanisatiesysteem. Het gebruik van peroxide en het effectieve vulkanisatiesysteem van ethyleenpropyleenrubber vulkanisatierubberperoxideprestaties zijn veel beter dan de zwavelvulkanisatie van ethyleenpropyleenrubber of butylrubber, maar de zwavelvulkanisatie van ethyleenpropyleenrubbervulkanisatierubberperoxideprestaties is slechter dan de zwavelvulkanisatie van butylrubber.
VI. Neopreen rubber
Waterbestendigheid is beter dan ander synthetisch rubber, gasdichtheid komt op de tweede plaats na butylrubber.
Voor de bereiding van waterbestendig neopreenrubber moet aandacht worden besteed aan de keuze van het vulkanisatiesysteem en het vulmiddel. Vulkanisatiesysteem is het beste om een loodoxidesysteem te gebruiken, vermijd het gebruik van magnesiumoxide en zinkoxidesysteem. Loodoxidedosering in 20 delen of minder, er speelt een rol bij het verbeteren van de waterbestendigheid, maar de dosering is te veel maar niet effectief. Bij gebruik van loodsulfide is carbon black de beste keuze voor vulstofversterking, carbon black in de sleufmethode carbon black is beter, de ovenmethode carbon black is de tweede. Voor anorganische vulstoffen kunt u het beste calciumsilicaat gebruiken, gevolgd door bariumsulfaat, klei, enz. Alle hydrofiele middelen mogen niet worden gebruikt. Er mag ook geen zwavelvulkanisatie worden gebruikt. De waterbestendige rubberschroeiprestaties zijn over het algemeen slecht; hier moet rekening mee worden gehouden bij de verwerking.
VII. Nitril rubber
De waterbestendigheid is goed: met het toenemen van het acrylonitrilgehalte wordt de waterbestendigheid slechter.
VIII. Siliconenrubber
Hydrofobiciteit: de oppervlakte-energie van siliconenrubber is lager dan die van de meeste organische materialen, daarom heeft het een lage vochtopname, langdurige onderdompeling in water, een waterabsorptiesnelheid van slechts ongeveer 1%, fysieke en mechanische eigenschappen nemen niet af, schimmelbestendigheid is goed.
IX. Fluorrubber
Stabiele prestaties voor warm water. Er is een uitstekende weerstand tegen stoom op hoge temperatuur.
Fluorrubber over de rol van heetwaterstabiliteit hangt niet alleen af van de aard van het ruwe rubber zelf, maar wordt ook bepaald door het rubbermateriaal waarmee. Voor fluorrubber hangen deze prestaties voornamelijk af van het vulkanisatiesysteem. Het peroxide-vulkanisatiesysteem is beter dan het vulkanisatiesysteem van het amine-, bisfenol AF-type. 26 type fluorelastomeer met behulp van amine-vulkanisatiesysteem rubberprestaties zijn slechter dan de algemene synthetische rubber zoals ethyleenpropyleenrubber, butylrubber. G-type fluorrubber met behulp van peroxide-vulkanisatiesysteem, de verknoopte bindingen van het gevulkaniseerde rubber dan amine, bisfenol AF-type gevulkaniseerde rubber verknoopte bindingen aan hydrolysestabiliteit is beter.
X. Polyurethaan
Een van de opvallende zwakke punten van polyurethaan: slechte hydrolysebestendigheid, vooral bij iets hogere temperaturen of de aanwezigheid van zure en alkalische media die sneller hydrolyseren.
XI. Chloor ether rubber
Gehomopolymeriseerd chlooretherrubber en nitrilrubber hebben een vergelijkbare waterbestendigheid, gecopolymeriseerde chlooretherrubber waterbestendigheid tussen nitrilrubber en acrylaatrubber. Formulering heeft een grotere impact op de waterbestendigheid, het bevat PB3O4-rubber, de waterbestendigheid is beter, het bevat MGO-waterbestendigheid aanzienlijk slechter, het verbeteren van de mate van vulkanisatie kan de waterbestendigheid verbeteren.
XII. Chloorgesulfoneerd polyethyleenrubber
Door gechloorsulfoneerd polyethyleenrubber te verknopen met epoxyhars of meer dan 20 delen loodmonoxide kan het gevulkaniseerde rubber een goede waterbestendigheid hebben. Het vulmiddel dat wordt gebruikt naast calciumcarbonaat, het gewone vulmiddel om bariumsulfaat neer te slaan, harde klei en thermisch krakende roet zijn geschikter. Om ervoor te zorgen dat het gevulkaniseerde rubber een goede waterbestendigheid verkrijgt, is bovendien nauwe vulkanisatie van groot belang.
Voor intermitterende blootstelling aan water of producten voor korte blootstelling is bariumoxide algemeen verkrijgbaar als vulkanisatiemiddel, zoals in het gechloorsulfoneerde polyethyleenrubber met ongeveer 5 delen siliconenolie, vervolgens verknoopt met magnesiumoxide-vulkanisatierubber in de waterzwelsnelheid ook vrij klein.
XIII. Acrylaat rubber
Omdat de estergroep gemakkelijk te hydrolyseren is, is de zwelsnelheid van acrylaatrubber in water groot, BA-type rubber in 100 ℃ kokend water na 72 uur gewichtstoename van 15-25%, volume-expansie van 17-27%, stoomweerstand is slechter