Wytrzymałość na surowo ma ogromne znaczenie, jeśli chodzi o zapobieganie pęknięciom podczas drugiego etapu produkcji opony lub jeśli chodzi o zapobieganie zapadaniu się złożonego wytłaczanego profilu pod wpływem sił grawitacyjnych.

1. Wpływ masy cząsteczkowej

Ogólnie rzecz biorąc, im wyższa masa cząsteczkowa wybranego elastomeru, tym wyższa wytrzymałość Greena. W przypadku SBR stosuje się wysoką średnią masę cząsteczkową, jednak zbyt duża masa cząsteczkowa może prowadzić do innych problemów przetwórczych.

2. Krystalizacja wywołana naprężeniem

Kleje z krystalizacją wywołaną odkształceniem mają zwykle wysoką wytrzymałość Greena.

3. Kauczuk naturalny

Kauczuk naturalny ma wysoką wytrzymałość Greena. NR ma wysoką wytrzymałość Greena ze względu na fakt, że krystalizuje podczas rozciągania. Kleje naturalne o większej zawartości grup estrowych kwasów tłuszczowych mają wyższą wytrzymałość Greena ze względu na większy stopień krystalizacji pod napięciem, zazwyczaj przy minimalnej zawartości grup estrowych kwasów tłuszczowych wynoszącej około 2,8 mmol/kg.

4. Polimery blokowe

Obecność niewielkich ilości styrenu blokowego w klejach SBR z kopolimeru losowego może zapewnić klejowi dobrą wytrzymałość Greena.

5. Półkrystaliczny EPDM

Wybór półkrystalicznego EPDM o wysokiej zawartości etylenu może zapewnić klejowi dobrą wytrzymałość Greena w temperaturze pokojowej.

6. EPDM katalizowany metalocenem

Technologia katalizatora metalocenowego o ograniczonej geometrii z pojedynczym aktywnym centrum umożliwia produkcję EPDM o wysokiej zawartości etylenu na dużą skalę. Ten EPDM o wysokiej zawartości etylenu ma wysoką wytrzymałość Greena. Dzięki tej technologii można regulować zawartość etylenu i dodatkowo zwiększać wytrzymałość Greena EPDM.

7. Rozkład masy cząsteczkowej

Związki NBR o wąskim rozkładzie masy cząsteczkowej charakteryzują się wysoką wytrzymałością Greena.

8.KR

Wytrzymałość High Green można uzyskać wybierając szybko krystalizujący neopren. Dodatek SBR o wysokiej zawartości styrenu do CR może poprawić wytrzymałość Greena.

Spośród różnych rodzajów neoprenu, neopren typu T ma najlepszą odporność na zapadanie się i odkształcenia, tj. najwyższą wytrzymałość Greena, a następnie typ W. Neopren typu G ma najgorszą wytrzymałość Greena.

9. Politetrafluoroetylen

Dodatki teflonowe poprawiają wytrzymałość kleju Greena.

10. Sadza

Sadza o dużej powierzchni i wysokiej strukturze poprawia wytrzymałość gumy Greena. n326 jest często stosowany w pokryciach drutu opon, ponieważ nadaje gumie wysoką wytrzymałość Greena, utrzymując jednocześnie lepkość wystarczająco niską, aby drut mógł wniknąć.

Aby uzyskać dobrą wytrzymałość Greena, należy zastosować sadzę o wysokiej strukturze i małej powierzchni właściwej. Dzieje się tak dlatego, że sadza o małej powierzchni właściwej pozwala na większą objętość wypełnienia, co z kolei zwiększa wytrzymałość Greena.

11. Mieszanie

Jeśli w procesie mieszania elastomer zostanie nadmiernie uplastyczniony, wytrzymałość Greena mieszanki ulegnie zmniejszeniu.